Donkere wijn. Sprekende neus met veel diepte, donkerte, rijp zwart fruit en een verleidelijke houtrijping. In de mond krachtig en in het begin wat gesloten maar niet hard. Geef 'm even wat tijd en dit wordt niet alleen soepel, maar zelfs wat zalvend. De wijn heeft een solide structuur en zal heel wat jaren plezier geven.

De Bellegrave heeft de toegankelijkheid van een moderne wijn, het donkerrijpe fruit heeft ook wat zoets, zodat je - weliswaar bescheiden - wat moet denken aan koffie en chocolade. Al deze verwennerij gelukkig wel vervat in een vrij elegante corpus, met ook een aangename frisheid. Met andere woorden: een harmonieus geheel.

Decanter February 2009 Highly Recommended **** (4 van 5 sterren): "Alluring nose of spice, herbs and red berry richness. Complex. Sweet cassis, kelp and sleek, creamy tannins. Density and balance. From 2012."

Bellegrave? Bekende naam toch? Jawel, maar grote kans dat het dan gaat om de Pomerol, of de Haut-Médoc. Maar de Pauillac Bellegrave is niet heel bekend. En dat terwijl het château decennia lang in handen van een Nederlandse familie is geweest, de familie Van der Voort. Het château wordt (of vooral werd) ook wel Château Bellegrave - Van der Voort genoemd, maar die toevoeging tref je op de huidige flessen niet aan. Of de Van der Voorts erg enthousiaste eigenaren waren weet ik niet, maar Clive Coates schrijft dat Bellegrave jarenlang "one of the most obscure of the Pauillac crus bourgeois" was. Erg begeesterd lijken ze niet te zijn geweest...

In 1987 kwam er een nieuwe eigenaar, Jean-Paul Meffre, en hij staat aan het begin van de weg die Bellegrave uit de vergetelheid zal leiden. Vandaag de dag wordt het Bellegrave geleid door zijn twee zonen Ludovic en Julien, ambitieuze jongens die wel raad weten met zo'n juweel als erfstuk. Want Bellegrave ligt niet zomaar ergens in Bordeaux, het ligt in het zuidelijk deel van de appellation Pauillac, langs de D2, de Route des Châteaux, net ten noorden van Château Latour en de de beide Pichons. Ten tijde van de Van der Voort dynastie is het wijngaardoppervlak enorm gekrompen (van 15 hectare tot uiteindelijk slechts 1,5 hectare!) maar inmiddels bezit het château al weer 8,3 hectare. Voor Bordeaux’se begrippen nog steeds een domein van bescheiden omvang. Als gevolg van deze geschiedenis liggen de huidige wijngaarden van Bellegrave wel redelijk versnipperd. Iets wat je overigens vaker ziet in Bordeaux.

Wat deze wijn op dit moment interessant maakt is dat ie zonder meer tot de categorie "rising stars" hoort. Met de start van deze eeuw zijn de wijnen van een ander, hoger, niveau, en die ontwikkeling zet zich door. Aardige van rising stars is dat ze verhoudingsgewijs betaalbaar zijn: de doorsnee koper kent de wijn nog niet. En een goede, typische, Pauillac drinken die ook nog eens vriendelijk geprijsd is, dat doe je niet zo vaak.

Uit de naam van het château valt de bodem af te leiden: het betreft een ondergrond van kiezels (graves), typerend voor de Médoc. Deze grond bepaalt voor een belangrijk deel de kwaliteit wijnen die er vandaan komen.

De Bellegrave ondergaat een koude-behandeling van drie dagen: voor dat de vergisting van start gaat ligt de most gedurende die tijd te weken bij lage temeperatuur. Hierbij vindt extractie plaats van aroma's en kleur.

De verschillende percelen worden alle afzonderlijk vergist. Hiervoor heb je meer cuves nodig (en dat vergt een investering), maar het stelt de wijnmaker in staat om heel bewust te werken met de verschillende wijnen-in-wording, en keuzes te maken wat waarvoor en op welk moment te gebruiken (zo is er ook een tweede wijn, Les Sieurs de Bellegrave).

Na de vergisting rijpt de wijn gedurende 12 maanden op hout, waarvan 40% nieuw. Er wordt op Bellegrave uitsluitend met Frans eiken gewerkt.

Grotere kaart weergeven